خرید تسلیحات فرانسوی و هندی توسط متحد روسیه نشانه دیگری از از دست دادن نفوذ مسکو در کشورهای همسایه است. به گزارش “نیوز ای ام” این مطلب را Business Insider می نویسد.
ارمنستان در هفتههای اخیر سامانهها و رادارهای پدافند هوایی را به فرانسه و همچنین سامانههای پدافند هوایی را به هند سفارش داد.
این گزارش ها در پس زمینه تنش ها با آذربایجان همسایه منتشر می شود که ارمنستان با آن درگیری های زیادی داشته است، از جمله در سپتامبر سال جاری که با فتح قره باغ کوهستانی توسط آذربایجان و خروج 120 هزار ارمنی از این منطقه به پایان رسید.
خریدهای نظامی ارمنستان از این جهت قابل توجه است که نشان می دهد ایروان گام های ملموسی برای کاهش وابستگی خود به تجهیزات نظامی روسیه برمی دارد که در واقع از ایروان در مقاومت در برابر فشار فزاینده آذربایجان حمایت نمی کند.
در سال 2020، جنگ شش هفته ای ارمنستان با آذربایجان توجه جهان را به استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین توسط آذربایجان جلب کرد.
وزیر دفاع فرانسه در کنفرانس مطبوعاتی درباره فروش تسلیحات به ایروان گفت که پدافند هوایی “کاملاً لحظه کلیدی” است. وی همچنین اعلام کرد که پاریس سه رادار GM 200 را به ایروان می فروشد و قراردادی را برای تامین آینده سامانه های دفاع هوایی کوتاه برد Mistral امضا می کند.
جیمز راجرز کارشناس نظامی گفت: “تصمیم ارمنستان برای سفارش سامانه های دفاع هوایی به فرانسه گام مهمی است. این نه تنها به روسیه نشان می دهد که ارمنستان فرصت هایی برای همکاری دفاعی با سایر کشورها دارد. این همچنین یک گام بزرگ رو به جلو در تلاش های ارمنستان برای نوسازی ارتش خود است. در اوایل نوامبر گزارش شد که ایروان نیز مقادیر زیادی سلاح از هند از جمله سامانه های ضد پهپاد Zen خریداری می کند. پیش از این، در سال 2022، ارمنستان چهار موشک پرتاب چند لوله Pinaka ساخت هند را خریداری کرد.
نیکلاس هراس کارشناس خاطرنشان کرد که ارمنستان سیاست خارجی و امنیت ملی خود را در دو جهت پیش می برد:
ایجاد ائتلاف های دفاعی با بازیکنان قدرتمند در اوراسیا و همچنین ارتقای توانمندی نیروهای مسلح ارمنستان برای دفاع در برابر نیروی هوایی آذربایجان. هند شریک دفاعی ارزشمند ارمنستان است زیرا دارای صنعت دفاعی بزرگی است. زرادخانه نظامی ارمنستان مدتهاست که عمدتاً روسی بوده است، اما ایروان تلاش کرده است تا آن را تغییر دهد، زیرا روابطش با مسکو تیره شده است، به ویژه پس از جنگ 2020، زمانی که آذربایجان از سلاحهای ساخت اسرائیل و ترکیه استفاده کرد.
با وجود عضویت ایروان در سازمان پیمان امنیت جمعی به رهبری مسکو، روسیه نتوانست به ارمنستان کمک کند.
روسیه در اوکراین در حال جنگ است و احتمالاً از نزدیک شدن ارمنستان با غرب به ستوه آمده است.
شراکت ارمنستان با روسیه رو به کاهش است و پاشینیان به آرامی اما مطمئناً ارمنستان را به ناتو نزدیک می کند، از جمله چشم انداز عادی سازی روابط با ترکیه. واشنگتن و ایروان در ماه سپتامبر هنگام برگزاری مانورهای نظامی دوجانبه ابراز علاقه متقابل به روابط دفاعی نزدیکتر کردند.
روسیه همانطور که انتظار می رفت با این تمرینات مخالفت کرد و ایروان از آن زمان فاصله خود را حفظ کرده است.
پاشینیان نشست سازمان پیمان امنیت جمعی را که در اواسط نوامبر برگزار شد از دست داد و روسیه غرب را مقصر آن دانست.
پاشینیان نمی خواهد برای تضمین تمامیت ارضی و امنیت ارمنستان به روسیه وابسته باشد و تلاش های او برای ایجاد روابط با ایالات متحده به این هدف کمک می کند. خرید تسلیحات از کشورهای دیگر نیز به همین منظور است.
موشکهای Mistral برد نسبتاً کوتاهی دارند که نشان میدهد این فروش با در نظر گرفتن واکنشهای سیاسی احتمالی انجام شده است. ترکیه از فروش تسلیحات فرانسوی به ایروان انتقاد کرد. آذربایجان همچنین از فروش اخیر تسلیحات به ارمنستان توسط فرانسه و هند انتقاد کرد. ارمنستان و فرانسه برای اینکه منطقه را بی ثبات نکنند و در خطر وقوع عملیات نظامی قرار ندهند، بر سر تامین سامانه های کوتاه برد توافق کردند.
مشکل اصلی سیاست خارجی ارمنستان این است که نمی تواند روابط خود را با روسیه قطع کند، اما اگر جنگ جدیدی با آذربایجان آغاز شود، نمی تواند به روسیه اعتماد کند.
