سوگاتو موهرجی، ستون نویس BBC Travel در مقاله خود “چگونه الفبای 1600 ساله هویت ارمنی را شکل داد” در مورد الفبای ارمنی صحبت کرد و برداشت های خود از سفر خود به ارمنستان را ارائه کرد.
به گفته وی، در سفر پاییز خود به ارمنستان، وی و همراهش سوفیا هاکوبیان از باغ الفبا که در سال 2005 به مناسبت 1600 سالگرد خلق حروف ارمنی ایجاد شده بود، بازدید کردند.
موهرجی از برداشت های خود می گوید: “حروف ساخته شده از سنگ صورتی تیره، زرد و سیاه روشن با نقوش گل تزئین شده و با نشان پوشیده شده است. برخی از آنها گروهی هستند و برخی دیگر تنها.”
وی اشاره کرد که مجسمه مسروپ ماشتوتس خالق نوشتار ارمنی را نیز در پارک دیده است. و همچنین برداشت های خود را از بازدید خود از ماتنادران موسسه نسخ خطی باستانی ایروان ارائه کرد.
نویسنده مقاله یادآوری می کند: “بنای بازالتی ارجمند که بر روی تپه ای در انتهای شمالی خیابان ماشتوتس در ایروان قرار دارد، شبیه قلعه است، اما در واقع کتابخانه ای از نسخه های خطی باستانی است که موسسه تحقیقاتی نیز می باشد. از میان سالنهای بیصدا، که دارای نمایشگاههای دائمی است که بر اساس موضوع تقسیم میشوند، از جمله ادبیات ترجمه، فلسفه، الهیات، درسهای بینظیر و چهارسوی ریاضیات و علوم انسانی، شعر، حقوق، تاریخ و هنر، قدم زدم.”
موهرجی در مقاله خود تاکید می کند: “می دانستم که اشکال زیباییشناختی نوشتار ارمنی، که از زمانهای بسیار قدیم در هنر عامیانه و خوشنویسی استفاده شده است، در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو ظاهر شدهاند. اما شکی نداشتم که الگوهای هنری نفیس مملو از رمزها و رمزهای مخفی و دارای خواص پنهانی بودند. در طول 1500 سال بعد، الفبا موضوع غرور ملی، هسته هویت فرهنگی ارمنی، نمادی از همبستگی برای سرزمین جنگ زده بود که تقریباً همیشه تحت سلطه و استعمار قدرت های خارجی بود: رومی ها، بیزانسی ها. ، فارس ها و ترک های عثمانی. این تقریباً مستمر آزار و شکنجه و بردگی سرانجام در سال 1991، زمانی که رژیم 69 ساله شوروی فروپاشید و ارمنستان به جمهوری مستقل تبدیل شد، پایان یافت.”
