
مصاحبه Radar Armenia با شاهان گندهاریان کارشناس امور بین الملل
سوال- – اظهارات اخیر رئیس جمهور آذربایجان علیه ارمنستان را چگونه ارزیابی می کنید؟ هدف از چنین صحبتی چه بود؟اگر از طرف دیگر طرفین در حال مذاکره برای یک معاهده صلح هستند.
جواب- مذاکرات و تهدیدهای علی اف همیشه در جهت مخالف است. اساساً دو وظیفه اصلی را مطرح می کند. اولی «کریدور زنگزور» و دومی لغو ریاست مشترک مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا. بقیه کارت های بازی مشتق شده و مبتنی بر فشار هستند.
سوال- علی اف اعلام کرد که “کریدور زنگزور” باید باز شود و باز خواهد شد. آیا این بدان معناست که آذربایجان قصد دارد به زور سلاح متوسل شود؟
جواب- بعید می دانم او اجازه بگیرد مشکل را با سلاح حل کند. سیونیک در عرصه ژئوپلیتیک ظاهر شده است و آذربایجان به تنهایی نمی تواند این مشکل را حل کند. حتی توافق مسکو و آنکارا برای تغییر وضعیت سیونیک کافی نیست. اینجا نه تنها تهران، بلکه غرب جمعی نیز درگیر این فرآیندها بوده است.
سوال- هیچ پاسخی به سخنان علی اف از سوی جامعه جهانی، نه از سوی روسیه و نه از سوی غرب دریافت نشد. چگونه نظر می دهید؟
جواب- آنها خواسته های علی اف را جدی نمی گیرند و درک می کنند که این یک تحریک، فشار برای ایجاد میدان مساعد در اطراف هدف است و هدف، کریدور زنگزور و انحلال گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا است.
سوال- همچنین می خواهم به واکنش ارمنستان به اظهارات علی اف بپردازم. نظرات نخست وزیر و وزیر امور خارجه شنیده شد.
جواب- طبیعتا باکو از پاسخ طرف ارمنی ناراضی است. پاسخ باکو تلاشی برای زدن توپ به نیمه ارمنستان است.
سوال- وزیر امور خارجه ترکیه همچنین اعلام کرد که “یک پنجره تاریخی از فرصت برای صلح پایدار، ثبات و رفاه در منطقه ایجاد شده است” و آنها شانه به شانه آذربایجان در حال حرکت هستند. آیا صلح در منطقه به نفع ترکیه است و در این صورت آذربایجان را مجبور به این کار خواهد کرد؟
جواب- اظهارات آنکارا مختلط و مبهم است. فرمول «یک ملت، دو دولت» تا حدودی صرفاً شعاری است. علی اف ایروان را به مخرب بودن متهم می کند، در حالی که فیدان رویکردهای ایروان رسمی را دلگرم کننده می داند. آنکارا منتظر یک لحظه سیاسی است. به دستور غرب خواهد بود. هرچقدر هم که روندها به هم مرتبط باشند، زمانی که به آنکارا دستور داده شود مرز را باز کند، نمی تواند به مذاکرات ارمنستان و آذربایجان ادامه دهد. پس از باز شدن مرز، موضوع وجود پایگاه های نظامی روسیه در ارمنستان شروع به طرح و زیر سوال رفتن خواهد کرد. و مستقیماً از واشنگتن مدیریت خواهد شد. از منظر غرب، برقراری صلح و انگیزه های اساسی برای توافقاتی که در آستانه آن حاصل خواهد شد را باید حذف عامل روسیه دانست.







