دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، با اقدام سریع خود برای برکناری نیکولاس مادورو، دیکتاتور ونزوئلا، نشان داد که جهان «چندقطبی» اتحادهای ضد غربی از کاراکاس تا تهران که رئیس جمهور ولادیمیر پوتین اعلام کرده است، اساساً ناتوان است.
پولیتیکو مینویسد: «جهان نه تنها میبیند که پوتین در موقعیتهای بحرانی متحد قابل اعتمادی نیست، همانطور که قبلاً در قره باغ کوهستانی، سوریه و ایران دیدهایم، بلکه توهین و آسیب مضاعفی نیز وجود دارد که ترامپ در انجام انواع مداخلات خارقالعاده ابرقدرتها که کرملین دوست دارد ببیند، مؤثرتر و جسورتر به نظر میرسد.»
پس از آغاز جنگ در اوکراین در سال ۲۰۲۲، مسکو از متحدان خود خواست تا در اطراف آن متحد شوند. آنها تا حد زیادی به این فراخوان توجه کردند. ایران به روسیه پهپاد فروخت. چین و هند نفت آن را خریداری کردند. رهبران کشورهای آمریکای لاتین و آفریقایی که از نظر اقتصادی و نظامی چیز کمتری برای ارائه داشتند، حمایت نمادین خود را ارائه دادند و ادعای مسکو مبنی بر اینکه یک مطرود بینالمللی نیست و دوستان زیادی دارد را تقویت کردند.
در همین حال، رویدادهای اخیر نشان داده است که این دوستی یکطرفه برای مسکو مفید است.
اولین کسانی که متوجه شدند نزدیکی با روسیه اتلاف وقت است، ارمنیها بودند. مسکو که درگیر جنگ اوکراین بود، هیچ اقدامی برای جلوگیری از تصرف قرهباغ کوهستانی ارمنینشین توسط آذربایجان در جنگ ۲۰۲۳ انجام نداد. نیروهای حافظ صلح روسیه به سادگی کنار ایستادند.» این مطلب را پولیتیکو مینویسد.
