لوسینه هاکوپیان، رئیس سازمان مردمنهاد «اروپای قانون»، در مصاحبهای با Factor TV، با اشاره به فضای انتقادی شکلگرفته پیرامون سفرهای مقامات عالیرتبه آمریکایی، خاطرنشان می کند که ارمنستان به طور مداوم هدف حملات ترکیبی قرار دارد که هدف آن جلوگیری از تنوعبخشی به سیاست خارجی این کشور و حفظ آن تحت نفوذ روسیه است.
هاکوپیان ادعاهایی مبنی بر اینکه هدف واقعی ایالات متحده همکاری با آذربایجان است، در حالی که از ارمنستان علیه روسیه و ایران استفاده میشود، را تحلیل کرد.
به گفته وی، هویت و منافع کسانی که این تزها را منتشر می کنند باید به دقت بررسی شود.
هاکوپیان به عنوان مثال به نظرات دیپلمات سابق آمریکایی، پاول گوبل، اشاره می کند که اغلب در ارمنستان به عنوان نظر کارشناسی مستقل ارائه می شوند.
او خاطرنشان می کند: «فقط یک جستجوی ساده نشان می دهد که پاول گوبل کیست. پاول گوبل مردی است که مدتها سمت رئیس آکادمی دیپلماتیک وزارت امور خارجه آذربایجان را بر عهده داشت.» او میافزاید مردی که از بودجه آذربایجان تغذیه میشود، نمیتواند به عنوان یک مرجع مستقل عمل کند.
به گفته هاکوپیان، ارمنستان از زمان جنگ ۲۰۲۰ کانون چنین حملاتی بوده است که منابع اصلی آن روسیه، آذربایجان و همچنین برخی محافل ترکیه و ایران هستند.
او توضیح می دهد: «آن محافلی که غرب را به طور کلی شرور می دانند و به هیچ وجه قصد ندارند به افزایش نفوذ غرب در این منطقه کمک کنند، این اطلاعات نادرست را با کمک ماهوارهها، کارشناسان، اقتصاددانان و محققان قانون اساسی خود که از آنها تغذیه میکنند، منتشر می کنند.»
هاکوپیان با اشاره به ترس از «ترکیسازی» در نتیجه همکاری با غرب، به مقایسه با اتحادیه اروپا میپردازد.
او تأکید میکند: «اتحادیه اروپا در همان اتحادیه گمرکی با ترکیه قرار دارد. اما اینطور نیست که اقتصاد آنجا ترک شده باشد، یا اینطور نیست که همه چیز در فرانسه ترک شده باشد.»
به گفته او، اساس همه اینها تمایل به نگه داشتن جامعه ارمنستان در وضعیت قربانی است. «همین حلقهها دائماً به مردم القا میکنند که ما یک کشور در وضعیت قربانی هستیم، ما یک واحد هستیم و دائماً به یک محافظ مانند روسیه نیاز داریم. آه، اگر روسیه نباشد، ما نمی توانیم از مرزهای خود در برابر ترکیه محافظت کنیم.»
هاکوپیان خاطرنشان می کند که اگر پیش از این ترس اصلی «ناراحتی روسیه» بود، اکنون همان محافل از عامل ایران سوءاستفاده میکنند و ادعا میکنند که ناظران اتحادیه اروپا یا پهپادهای آمریکایی از ایران جاسوسی میکنند. به گفته وی، همه اینها بخشی از نقشه مشترک است.
«واضح است که هدف این کار جلوگیری از پیگیری سیاست متنوع و مستقل توسط ارمنستان و قرار دادن دوباره آن تحت کنترل روسیه و تبدیل آن به کشور اقماری روسیه است، همانطور که سالهاست چنین بوده است.»
لوسینه هاکوپیان در مورد ادعاهای مربوط به وجود زندانیان سیاسی در ارمنستان تأکید می کند که سازمانهای معتبر بینالمللی، به ویژه شورای اروپا، برخلاف وقایع سال ۲۰۰۸، چنین ارزیابیای ارائه نکردهاند.
او می گوید: «در سالهای ۲۰۰۷-۲۰۰۸، وقتی ما نیز ارزیابی کردیم که زندانیان سیاسی وجود دارند، شورای اروپا نیز آن سوابق را تهیه کرد… بنابراین یک چیز وجود دارد، مگر نه، که شورای اروپا این را ثبت نمی کند.»
هاکوپیان این احتمال را رد نمیکند که در برخی موارد، بازداشت به عنوان یک اقدام پیشگیرانه ممکن است اقدامی افراطی باشد، اما به گفته او، این به معنای آزار و اذیت سیاسی نیست.
«این واقعیت که این افراد اعلام میکنند که درگیر سیاست هستند، آنها را زندانی سیاسی نمیکند و هیچ مصونیتی برای آنها ایجاد نمیکند.»
او خواستار فراموش نکردن وضعیت کشور قبل از سال ۲۰۱۸ است و تأکید میکند که علیرغم مشکلات موجود، امروز پویایی مثبتی وجود دارد و «ما با عدد ۳۷ بسیار فاصله داریم.»
