به گزارش رادیوی عمومی ارمنستان پاپ لئو چهاردهم در دیدار با جاثلیق آرام اول کیلیکیه در واتیکان، یاد یکی از قدیسان کلیسای حواری ارمنی، نرسس شنورهالی، را گرامی داشت و او را «پیشگام وحدتگرایی» توصیف کرد.
رابرت آتاریان، خبرنگار رادیو واتیکان، گزارش میدهد که پاپ کاتولیک رومی در همان دیدار خاطرنشان کرد که شنورهالی «اخیراً در شهادتشناسی کلیسای روم گنجانده شده است» و این «نمونه جدیدی از جهانی بودن قدیسان است که کلیساهای ما را متحد میکند».
پاپ لئو همچنین در دیدار با جاثلیق آرام اول کیلیکیه اعلام کرد که قدیسه نرسس شنورهالی در هیزماورک (تاریخ قدیسان) کلیسای روم گنجانده شده است و از این پس یاد او نیز توسط کلیسای کاتولیک رومی گرامی داشته خواهد شد.
سنت نرسس چهارم کلایتس (شنورهالی، ۱۱۰۲–۱۱۷۳) یکی از درخشانترین چهرههای کلیسای ارمنی، کاتولیک تمام ارمنیها، شاعر، موسیقیدان، متکلم و شخصیت کلیسای پان مسیحی با استعداد است.
به خاطر شخصیت مهربان و بااستعداد و همچنین دستاوردهای علمی و معنوی بزرگش، عنوان افتخاری «شنورهالی» را دریافت کرد.
نرسس شنورهالی مقدس مدافع سرسخت وحدت مسیحیان بود. به مناسبت هشتصد و پنجاهمین سالگرد درگذشت او، واتیکان تمبر ویژه و یادداشت یادبودی منتشر کرد که در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۳، روز استقلال جمهوری ارمنستان، به گردش درآمدند.
در تمبر و بروشور که در سپتامبر ۲۰۲۳ باطل شد، آمده است: «واتیکان، به همراه کلیسای ارمنی، هشتصد و پنجاهمین سالگرد درگذشت سنت نرسس شنورهالی (۱۱۰۲-۱۱۷۳)، یکی از چهرههای برجسته کلیسای ارمنی و تمام مسیحیت را گرامی میدارد.»
در تمبر و بروشور آمده است: «نرسس شنورهالی که به خانواده برجسته سلطنتی و کلیسایی تعلق داشت، راهب، اسقف و در نهایت، جاثلیق، رهبر عالی معنوی کلیسای ارمنی بود. معاصران او به خاطر تقدس، فروتنی و نیکوکاری که زندگی و کار او را توصیف میکرد، لقب «شنورهالی» به معنای «سرشار از لطف» را به او دادند.»
شنورهالی یک متکلم و یک نویسنده معنوی اصیل بود که عمیقاً از آموزههای کلیسای خود آگاه و کاملاً به راز رنج مسیح متعهد بود.
دعای «من با ایمان اعتراف میکنم» اثر نرسس شنورهالی، شامل بیست و چهار سطر، قرنهاست که راهنمای دعای مردم ارمنی است. لایههای عمیق کتاب مقدسی، آیینی و الهیاتی در این دعا در هم تنیده شدهاند.
او نقش مهمی در توسعه روابط با کلیساهای لاتین، یونانی و آشوری ایفا کرد. نوشتههای او از قبل الهیات واقعی وحدتگرایی را ترسیم میکنند که او را به یکی از پیشگامان جنبش وحدتگرایی مدرن تبدیل میکند.
روبرت عطاریان گفت: اهمیت و عظمت استثنایی سنت نرسس مهربان، که مرجعیت الهیاتی او با سنت برنارد کلروو مقایسه شده است، در درجه اول از اصالت معنوی او ناشی میشود که با سادگی، اما در عین حال با قدرت درونی، چه در تقدس شخصی و چه در فعالیتهای عمومیاش، بیان میشد.
