نشانههای فزایندهای وجود دارد که نشان میدهد اهرم ولادیمیر پوتین در حال اتمام است و اهرمهای اصلی نفوذ منطقهای او به تدریج قدرت خود را از دست میدهند.
به گزارش نیوز ای ام این مطلب را Eurasianet می نویسد. پهپادهای اوکراینی نه تنها نیروهای روسی را مجبور به موضعگیری دفاعی در درگیری طولانی مدت بین دو کشور کردهاند، بلکه به گفته نویسندگان، ثبات سازمان پیمان امنیت جمعی، همتای روسی ناتو، را نیز تهدید میکنند.
در عین حال، کرملین نتوانسته است از انتخاب مجدد رقیب سیاسی اصلی پوتین در ارمنستان، نیکول پاشینیان، نخستوزیر، جلوگیری کند، که این امر ضعف اتحادیه اقتصادی اوراسیا، ساختاری به رهبری روسیه که به عنوان جایگزینی برای اتحادیه اروپا دیده میشود، را بیشتر برجسته میکند.
در اواسط ماه ژوئن، ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، به بلاروس (که اغلب گروگان کرملین نامیده میشود) اولتیماتوم داد تا فوراً حمایت از نیروهای روسی را متوقف کند یا با حملات گسترده پهپادی روبرو شود.
الکساندر لوکاشنکو، رهبر بلاروس، ظاهراً تا حدی به این درخواست عمل کرده و گفته است که مینسک نمیخواهد درگیر جنگ شود. اقدامات لوکاشنکو به سرعت روسیه را خشمگین کرد.
لوکاشنکو در تلاش برای کاهش فشار روسیه، با عجله به پکن سفر کرد و در آنجا حمایت شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، را در مورد موضوع حاکمیت و تمامیت ارضی بلاروس جلب کرد.
این اقدام دیپلماتیک نشان داد که نفوذ کرملین بر کشوری که به طور گسترده به عنوان یکی از اقمار روسیه دیده میشود، چقدر محدود است.
استراتژی اوکراین در قبال بلاروس، پیامدهای گستردهتری برای سازمان پیمان امنیت جمعی دارد، سازمانی که اساسنامه آن، مانند اساسنامه ناتو، اصل حمله به یک عضو را به منزله حمله به همه میداند. بنابراین، هرگونه اقدام نظامی اوکراین علیه بلاروس، عضو پیمان امنیت جمعی، باید از نظر تئوری منجر به واکنش جمعی سایر اعضای این سازمان شود.
با این حال، در روزهای اخیر، قزاقستان و قرقیزستان، اعضای پیمان امنیت جمعی، به روشنی اعلام کردهاند که قصد ندارند در جنگ روسیه و اوکراین درگیر شوند. این نشان میدهد که این سازمان بیشتر روی کاغذ وجود دارد تا در واقعیت.
«قزاقستان و قرقیزستان نگرانی خود را در مورد احتمال دخالت در درگیری اوکراین ابراز کردهاند.»
وبلاگ نظامی-سیاسی روسیه «نزیگار» در کانال تلگرام خود گزارش داد: «نمایندگان هر دو کشور اظهار داشتند که تصمیم برای اعمال مفاد پیمان پیمان امنیت جمعی در مورد کمک نظامی باید توسط پارلمانها گرفته شود، اما خاطرنشان کردند که چنین ابتکاری ممکن است با مقاومت نمایندگان روبرو شود.»
«نزیگار» سپس به نقل از یک مقام ناشناس وزارت امور خارجه قرقیزستان میگوید: «اقدام تجاوز اوکراین علیه بلاروس باید رسماً توسط قطعنامه سازمان ملل یا شورای امنیت به رسمیت شناخته شود. بدون چنین تصمیمی، سازمان پیمان امنیت جمعی هیچ اختیاری برای واکنش به این وضعیت ندارد.»
تصویب چنین قطعنامهای بسیار بعید به نظر میرسد، زیرا میتواند توسط اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل، از جمله ایالات متحده، بریتانیای کبیر و فرانسه، مسدود شود.
اتحادیه اقتصادی اوراسیا نیز با بحران اعتماد روبرو است. قزاقستان و قرقیزستان، که اعضای کامل این اتحادیه هستند، در ماههای اخیر بارها اعلام کردهاند که این ساختار ناکارآمد است و در درجه اول به منافع اقتصادی روسیه خدمت میکند.
قزاقستان برای نشان دادن اینکه اتحادیه اقتصادی اوراسیا نمیتواند تجارت واقعاً آزاد را تضمین کند، در حال بررسی اعمال ممنوعیت شش ماهه واردات گندم (از جمله تأمین از سایر کشورهای عضو اتحادیه اقتصادی اوراسیا) با هدف حمایت از تولیدکنندگان داخلی بود.
پاشینیان که طرفدار ادغام ارمنستان در ساختارهای سیاسی و اقتصادی غرب است، ظاهراً قصد دارد وجود اتحادیه اقتصادی اوراسیا را زیر سوال ببرد، اگرچه ارمنستان رسماً عضو آن باقی مانده است.
به عنوان بخشی از یک کمپین ناموفق برای جلوگیری از انتخاب مجدد پاشینیان در انتخابات پارلمانی 7 ژوئن، روسیه واردات تعدادی از محصولات غذایی ارمنستان را با این استدلال که آنها الزامات کنترل کیفیت را برآورده نمیکنند، ممنوع کرد.
پاشینیان از این ممنوعیت به عنوان استدلالی برای نشان دادن این استفاده میکند که اتحادیه اقتصادی اوراسیا فقط روی کاغذ وجود دارد.
به گفته مقامات ارمنی، این کشور با موفقیت در حال یافتن بازارهای جدید برای محصولات خود است و خریداران جدید هیچ شکایتی در مورد کیفیت محصولات ندارند.
به نقل از روزنامه روسی «نزاویسیمایا گازتا»، پاشینیان گفت: «اتحادیه اقتصادی اوراسیا باید به وضوح بیان کند که آیا اصلاً به عنوان یک سازمان تجاری قابل اجرا وجود دارد یا خیر.»
